አንተ ስለ እኔ ትቀናለህን?

በወጣትነት ዘመን ትልቁ ፈተና "መታየት" ነው። እያንዳንዱ እንቅስቃሴያችን፣ ስራችንና ስኬታችን እኛን ብቻ እንዲያጎላን እንፈልጋለን። በዚህ ሩጫ መካከል ደግሞ አንድ ስውር ፍርሃት አብሮን ይጓዛል፤ እርሱም "ሌላው ጎልቶ ከወጣ እኔ እረሳለሁ" የሚል ስጋት ነው። ይህ ስጋት በጓደኝነታችን፣ በስራ ቦታችንና በቤተክርስቲያን አገልግሎታችን ውስጥ አጥር ሆኖ ይገታናል። መረጃ ለመደበቅ፣ አብሮ ላለመስራትና ሌላው እንዳያድግ እንቅፋት ለመሆን የምንሞክረው ለራሳችን ካለን ደካማ እምነት የተነሳ ነው።

ይህንን ስሜት መጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ ካለ አንድ ታሪክ ጋር እናስተያየው። ሙሴ በበረሃው ጉዞ ወቅት ሕዝቡን ለመምራት ደክሞት ነበር። እግዚአብሔርም ከሙሴ ላይ መንፈሱን ወስዶ ለሰባ ሽማግሌዎች ሰጣቸው። በዚያን ጊዜ ኢልዳድና ሙዳድ የተባሉ ሁለት ሰዎች በሰፈር ውስጥ ትንቢት መናገር ጀመሩ። የሙሴ የቅርብ ረዳትና ወጣቱ ታታሪ መሪ ኢያሱ ይህንን ሲያይ ደነገጠ።

ኢያሱ በፍጥነት ወደ ሙሴ ዘንድ መጥቶ "ጌታዬ ሙሴ ሆይ፤ ከልክላቸው!" ብሎ ለመነ። ኢያሱ የፈራው ለሙሴ ክብር ነበር። "እነዚህ ሰዎች መናገር ከጀመሩ የሙሴ ልዩነት የት ላይ ነው? የሙሴ ስልጣንስ አይቀንስም ወይ?" የሚል ስጋት ገብቶት ነበር። ኢያሱ በሰፈር ውስጥ የሚነገረውን ትንቢት ሳይሆን፣ የሙሴን ዝና መጠበቅ ነበር የፈለገው። ዛሬ ብዙዎቻችን ያለንበት ሁኔታም ይኸው ነው። የጋራው ስራ ከሚሳካ ይልቅ "የእኔ ድርሻ" ጎልቶ እንዲታይ እንጨነቃለን።

የሙሴ መልስ ግን ዛሬ ላለን ጠባብ አስተሳሰብ መድኃኒት ነው። "አንተ ስለ እኔ ትቀናለህን? የእግዚአብሔር ሕዝብ ሁሉ ነቢያት ቢሆኑ ምንኛ መልካም በሆነ ነበር!" አለው። ሙሴ ያወቀው አንድ ታላቅ ሚስጥር ነበር፤ የእግዚአብሔር ስራ የአንድ ሰው ትርኢት አለመሆኑን። ሌላው ቢሳካለት፣ ሌላው ቢታወቅና ሌላው ቢጠቀም የእርሱ ክብር እንደማይቀንስ ተረድቷል።

ብዙ ጊዜ ከሰዎች ጋር ተባብረን ለመስራት የምንቸገረው ብቃታችን ስለጎደለ ሳይሆን በራሳችን ላይ ያለን እምነት ስለሰለለ ነው። እውነተኛ ብቃት ያለው ሰው ሌላው ስላደገ የሚቀንስበት ነገር የለም። እንዲያውም ብቻውን ከሚሮጥ ይልቅ ከሌሎች ጋር የሚሮጥ ሰው መንገዱን ያሳጥረዋል። አብሮ መስራት እውቀትን አያልቅም፤ ይልቁንም ያበዛዋል። ሌላው ሲያድግ መንገድ የምትከፍትለት ከሆነ፣ አንተም በልበ ሙሉነትና በሳልነት እያደግክ መሆንህን ታሳያለህ።

የእግዚአብሔር መንግሥት እንደ አንድ ትልቅ አካል ናት። አይን ስላየ እጅ ዋጋ አይታጣትም። እግር ስለሄደ አይን ስራ ፈት አይሆንም። ሁሉም የየራሱ ድርሻ አለው። ዛሬ ላይ ተባብሮ መስራትን ስንመርጥና የሌላውን ስኬት እንደ እራሳችን ስንቆጥር፣ ከ"እኔ" እስር ቤት ወጥተን ወደ "እኛ" ሰፊ ሜዳ እንሻገራለን። ልክ እንደ ሙሴ፣ የሌላው ማብራት ለእኛ ጨለማ ሳይሆን ተጨማሪ ብርሃን መሆኑን የምንረዳበት ልብ ይኑረን።